Η υπογονιμότητα είναι ένα φαινόμενο κατά το οποίο ένα ζευγάρι αδυνατεί να πετύχει εγκυμοσύνη μετά από 12 μήνες τακτικής και απροστάτευτης σεξουαλικής επαφής. Παγκοσμίως υπολογίζεται ότι επηρεάζει μεταξύ 8 και 12% των ζευγαριών αναπαραγωγικής ηλικίας. (Rooney K.L,& Domar A.D., 2018)
Οι γυναίκες που βιώνουν υπογονιμότητα αναφέρουν αυξημένα επίπεδα άγχους και κατάθλιψης. Μήπως όμως και το άγχος ως ιδιοσυγκρασιακός παράγοντας προκαλεί υπογονιμότητα; Κατά τους Thurston L., et al. ( 2019) έχει τεκμηριωθεί η αποτελεσματικότητα των ψυχολογικών παρεμβάσεων στη μείωση της ψυχολογικής δυσφορίας καθώς και η συσχέτιση των ψυχολογικών παρεμβάσεων με αύξηση σε ποσοστά εγκυμοσύνης.
Η μελέτη των Koumparou M, Bakas P, Pantos K, Economou M, Chrousos G., (2021) αξιολόγησε την ψυχολογική επίδραση μιας παρέμβασης 8 συνεδριών διαχείρισης του στρες σε γυναίκες που υποβλήθηκαν σε εξωσωματική γονιμοποίηση (IVF). Η συνολική επιτυχία της εξωσωματικής γονιμοποίησης αξιολογήθηκε έναντι της διακύμανσης των επιπέδων στρες των 144 συμμετεχόντων. Τα αποτελέσματά έδειξαν ότι το συνολικό στρες στην ομάδα παρέμβασης μειώθηκε σημαντικά. Το ποσοστό επιτυχίας της εξωσωματικής γονιμοποίησης βρέθηκε να σχετίζεται με τα επίπεδα αντιληπτού στρες.
Η μελέτη των McLaughlin Μ., Cassidy Τ. (2018) σε 305 γυναίκες που υποβλήθηκαν σε εξωσωματική γονιμοποίηση , επισήμανε την αντιμετώπιση του προβλήματος, την επίγνωση, το κίνητρο τροφής, την ασφαλής προσκόλληση, την υποστήριξη από φίλους και την ευγένεια στον εαυτό ως θετικούς προγνωστικούς παράγοντες επιτυχίας της εξωσωματικής γονιμοποίησης. Ενώ, το κίνητρο κοινωνικής πίεσης και την αποφυγή τους συμπεριέλαβαν στους αρνητικούς προγνωστικούς παράγοντες. Η διαχείριση του στρες, η συμβουλευτική σε ζευγάρια και η θεραπεία ενσυνειδητότητας , είναι μέσα ψυχικής ενδυνάμωσης και συμβάλλουν στην αύξηση της πιθανότητας επιτυχίας από την εξωσωματική γονιμοποίηση.
Οι ψυχοθεραπευτικές παρεμβάσεις υιοθετούν ένα μοντέλο πόρων, το οποίο δεν επικεντρώνονται μόνο στη μείωση του άγχους, αλλά και εμπλέκεται στη δημιουργία εφεδρειών με όρους ανθεκτικών στρατηγικών αντιμετώπισης.
Στη συστημική ψυχοθεραπεία ζεύγους ανοίγεται ένας ασφαλής χώρος για προσωπικές αφηγήσεις που εμπεριέχουν την προσωπική ιστορία , τα συναισθήματα για τα γεγονότα που βιώνονται στο εδώ και τώρα καθώς και επιθυμίες και προσδοκίες των μελών του ζευγαριού που πολύ συνειδητά και ενεργά προσπαθούν να παραμένουν δημιουργοί και τροφοί της σχέσης τους , αλλά και προσπαθούν να γευτούν και τον γονεικό ρόλο.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Koumparou M, Bakas P, Pantos K, Economou M, Chrousos G. Psychiatriki.(2021) Stress management and In Vitro Fertilization (IVF): A pilot randomized controlled trial. Dec 20;32(4):290-299. doi: 10.22365/jpsych.2021.029. Epub 2021 Aug 5. PMID: 34390556
McLaughlin Μ., Cassidy Τ. (2018) Psychosocial predictors of IVF success after one year: a follow-up study. Journal of Reproductive and Infant Psychology, 37(3), 311-321. https://doi.org/10.1080/02646838.2018.1560398
Rooney K.L., Domar A.D., (2018) The relationship between stress and infertility. Dialogues Clin Neurosci. Mar;20(1):41-47. doi: 10.31887/DCNS.2018.20.1/klrooney. PMID: 29946210
Thurston L., Abbara A., Dhillo W., Pathol C. (2019) Investigation and management of subfertility .Sep;72(9):579-587. doi: 10.1136/jclinpath-2018-205579.
