Ο αγώνας του ανθρώπου που κάνει ψυχοθεραπεία να αφήσει πίσω το οικείο που πληγώνει και να εμπιστευθεί το νέο και άγνωστο.
Οι άνθρωποι έρχονται για ψυχοθεραπεία με πολλά αιτήματα ή τους φέρνουν κάποια συμπτώματα. Ένα από τα ζητούμενα τους μπορεί να είναι η προσωπική ανάπτυξη, το μεγάλωμα, η ωρίμανση και η διευκόλυνση θεμάτων που τους δυσκολεύουν.
Όταν συναντιόμαστε μαζί τους μπορεί να καταλάβουμε ότι έχουν το κίνητρο να αναπτυχθούν, αλλά χρειάζονται να μπουν σε μία κατεύθυνση και να μείνουν σταθεροί.
Πολλές φορές θα προτιμούσαν να αγνοήσουν τα θέματα που του κάνουν και δυσφορούν ακόμη και τα δύσκολα συναισθήματα, αλλά δεν μπορούν να το κάνουν.
Τα συναισθήματα όμως, είναι αυτά που κάνουν τους ανθρώπους να αντιλαμβάνονται καλύτερα και να νιώθουν πιο ζωντανοί. Τα συναισθήματα μας όποια και αν είναι αυτά είναι σύμμαχοι και οδηγοί μας. Δεν χρειάζεται να τα πολεμούμε.
Κάθε φορά που οι άνθρωποι προσπαθούν να αλλάξουν κάτι που ήταν μέρος της ζωής τους στην αρχή αποτυγχάνουν. Είναι πολύ εύκολο να παραμείνουν σε αυτό με το οποίο είναι εξοικειωμένοι. Ένα βήμα μπροστά, το οικείο τους γυρίζει πίσω.
Οι θεραπευόμενοι το κατανοούν και αγωνιούν πώς να καταφέρουν να κόψουν αυτή τη «συνήθεια»
Η αλλαγή του εαυτού μας, είναι ένα από τα πιο δύσκολα πράγματα που μπορεί να κάνει κάποιος στον κόσμο. Από τα πιο σημαντικά εργαλεία που χρειάζεται ο κάθε άνθρωπος είναι η εμπιστοσύνη και η συγχώρεση προς τον εαυτό του..
Οι θεραπευόμενοι συχνά απογοητεύονται από τις αναμενόμενες παλινδρομήσεις, «πισωγυρίσματα». Ψάχνουν να βρουν το θάρρος να συνεχίσουν.
Ακόμη και σε αυτές , εκείνοι έχουν τον έλεγχο των επιλογών τους, και όταν κατανοήσουν που βρίσκονται και μπορούν να κατευθύνουν το ταξίδι τους.
Έτσι απλά οι άνθρωποι καταλαβαίνουν ότι αν δεν τους αρέσει ο τρόπος που κάνουν κάτι έχουν την επιλογή να το κάνουν διαφορετικά.
Και αυτό είναι το κλειδί για την υπέρβαση στη ζωή. Πόσο σημαντικό είναι να διατηρήσει κανείς ένα μέρος από τον παλιό εαυτό που είναι ακόμη χρήσιμος και να απορρίψει ότι δεν χρειάζεται πια. Οι θεραπευόμενοι με αυτή τη διαπίστωση ανακουφίζονται : νιώθουν ότι δεν χρειάζεται να αρχίσουν τελείως από την αρχή.
Γιατί ο κάθε άνθρωπος μπορεί να επενδύσει στον εαυτό του και να ομολογήσει : “Εγώ είμαι Εγώ. Είμαι υπεύθυνη για τις φαντασιώσεις μου, τα όνειρά μου, τις ελπίδες μου, τους φόβους μου. Είμαι υπεύθυνη για τις αποτυχίες και τα λάθη μου, έχω τα εργαλεία να επιβιώσω, να είμαι κοντά σε άλλους, να είμαι παραγωγική, είμαι εγώ και είμαι εντάξει”.
Στη ζωή μας, τα προβλήματα δεν είναι το πρόβλημα. Το πρόβλημα είναι η αντιμετώπιση – διαχείριση του .Και τελικά οι θεραπευόμενοι μας μοιράζονται ότι είναι πολύ πιο εύκολο να αντιμετωπίσεις ένα πρόβλημα απ’ ευθείας από το να προσπαθείς να βρεις την ενέργεια για να το αποφύγεις.
Υλικό από τη Satir πρωτοπόρο οικογενειακή θεραπεύτρια.
